حدود دينكم و داعيكم إلى جنّة المأوى : من از جانب رسول خدا در ميان شما جانشينم شما را بحدود فرض و سنّت دينتان آشنا مى دارم و بسوى بهشتى كه آرامگاه است مى خوانم ( البتهّ اگر از من و اهل بيتم پيروى كرديد به آن بهشت مى رسيد و اگر بدون محبّت و پيروى از من و اهل بيتم هزار سال در ميان و صفا مروه خداى را باندازهء بخوانيد كه پيكرتان همچون مشگ خشكيده و پوسيده گردد خدا شما را برو به آتش جهنّم نگونسار خواهد كرد اكنون اهل سنّت و جماعت خود دانند و اين نشدنى است كه انسان هم دوست عمر هم محبّ على عليه السّلام باشد و ما جعل اللّه لرجل من قلبين فى جوفه ) . ( الفصل الثانى عشر ) حرف الألف بلفظ إنى ممّا ورد من حكم أمير المؤمنين علىّ بن أبي طالب عليه السّلام فى حرف الألف بلفظ إنّى قال عليه السّلام ( فصل دوازدهم ) از آنچه كه وارد گرديده از حكمتهاى حضرت أمير المؤمنين على بن ابي طالب در حرف الف بلفظ انّى آن حضرت عليه السّلام فرمودند 1 إنّى لعلى بيّنة من ربّى و بصيرة من دينى و يقين من أمرى : بدرستى كه من از جانب پروردگارم بر حجّتى روشن و در دينم با بينش و دانش و در كارم بر يقينم ( خلاصه ايمانم به خدا و دين بسر حدّ كمال است ) . 2 إنّى لعلى يقين من ربّى و غير شبهة فى دينى بدرستى كه من از جانب پروردگارم بر يقينى استوارم و در دينم بدون شكّ و شبهه مى باشم . 3 إنّى محارب أملى و منتظر أجلى : بدرستى كه من با آرزويم ( و خواهش نفسم ) در جنگم و سر رسيد زمانم را منتظرم . 4 إنّى مستوف رزقى و مجاهد نفسى و منته إلى قسمى : بدرستى كه من روزى خود را حاصل كننده و دريابنده و با نفسم پيكار كننده و بخش و بهره خويش رسنده‌ام . 5 إنّى لعلى جادّة الحقّ و انّهم لعلى مزلّة الباطل : بدرستى كه من بر جادهّ و راه حقّ روان و دشمنانم بر پرتگاه باطلند ( آنها و پيروان آنها بالاخره سر از دوزخ بيرون خواهند آورد ) 6 إنّى لعلى إقامة حجج اللّه أقاول و على